Eşik

Yayına alma anı sessizdir. Bir komut, birkaç saniye, sonra adres çalışır. Aylar süren işin bittiği an hiçbir şeye benzemez.

Ama eşik orası değil. Eşik, ilk gerçek kullanıcının ekrana dokunduğu andır. O ana kadar her şey bir tahmindi.

Bu yüzden yayın gününü kutlamıyorum. Merdivenin sonundaki ışığa bakıp ilk adımın nereye düşeceğini bekliyorum. Bir sipariş geldiğinde, bir mesaj düştüğünde iş gerçekten başlıyor.

Işık en sonda durur. Ona ancak yürüyen ulaşır.